Welkom bij Plan Nederland. Fijn dat je onze site bezoekt! Plan Nederland maakt gebruik van cookies. Niet zo verrassend, maar wel heel handig. Voor ons maar zeker ook voor jou. Want met cookies zorgen we ervoor dat de website goed werkt en wij je een optimale gebruikerservaring kunnen bieden. We zetten bijvoorbeeld cookies van Google in om activiteiten op onze website te analyseren en onze pagina's te verbeteren. We plaatsen ook cookies van o.a. Microsoft, Facebook en Twitter voor social media- en advertentiedoeleinden. Zo kunnen wij gerichte campagnes voeren om meer mensen te bereiken zoals jij. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Je kunt je toestemming altijd weer intrekken. Lees meer hierover in ons cookiebeleid.

Emmanuel: “Geweld tegen vrouwen moet stoppen”

RwandaEen groepje jongens van de Ruhuha Complex School in Bugesera, Rwanda veegt elke ochtend het schoolplein. Mensen lachen en maken grapjes over de jongens, want vegen is vrouwenwerk.

De jongens trekken zich niets aan van alle spottende opmerkingen. Ze hebben een missie, vertelt Emmanuel Wamungu (15 jaar): “Door te vegen geven we een signaal af dat geweld tegen meisjes en vrouwen moet stoppen.”

Diepgewortelde tradities

Emmanuel is gelukkig al lang niet meer de enige. Steeds meer jongens en mannen willen het geweld tegen meisjes en vrouwen stoppen, dat in Rwanda zo gewoon is. Ze krijgen daarbij steun van Plan en van de Rwandese organisatie Rwanda Men Resource Center (RWAMEC), want de strijd die zij voeren vraagt om een lange adem. Seksegerelateerd geweld komt voort uit oude en diepgewortelde tradities en de overtuiging dat mannen de baas zijn over vrouwen. Uit een recent onderzoek blijkt dat de dominantie van de man in de Rwandese samenleving nog altijd heel gewoon wordt gevonden. Dat verander je niet zomaar. Daar is tijd voor nodig, een andere manier van denken en vooral de medewerking van mannen en jongens.

Jongensclubs

Plan en RWAMEC gebruiken daarbij de zogenoemde MenEngage-benadering, waarin vooral schooljongens van 12 tot 20 een rol spelen. Zij krijgen een training over onderwerpen als mannelijkheid, rollenpatronen, op welke manier cultuur en traditie hun gedachten en gedrag bepalen en hoe ondermijnend dat is voor meisjes en vrouwen.

De jongens formeren clubs en gaan met alles wat ze hebben geleerd aan de slag in hun eigen omgeving. Ze organiseren debatten, schrijven gedichten en songs en spreken zich uit over alle verschrikkelijke gevolgen van seksegerelateerd geweld.

Natuurlijk kunnen de jongens geen wonderen verrichten, maar hun invloed wordt steeds groter. “Ze zijn jong en gedreven”, vertelt Katherine Nichol van Plan Rwanda. “En ze hebben de wil en de energie om echt het gevecht aan te gaan tegen het geweld dat ze om zich heen zien, ook tegen hun eigen moeders en hun eigen zussen.”

Sorry

De versie van de browser die je gebruikt is verouderd en wordt niet ondersteund.
Upgrade je browser om de website optimaal te gebruiken.