Isabel: “Vrolijk en zonder angst naar school”

De elfjarige Isabel was vroeger bang op school. “Ik wilde niet naar school, omdat de jongens ons als meisjes uitscholden en ons pestten.”

In de klas hielden we ons stil, zodat de leraren niet kwaad op ons werden. Anders gingen ze tegen ons schreeuwen en dingen naar ons gooien. Als we stout waren geweest of als we ons huiswerk slecht hadden gemaakt, vroegen ze onze ouders ons te straffen. Mijn moeder sloeg me dan met een bezemsteel.”

Isabels verhaal is niet uitzonderlijk in Ecuador, waar geweld deel is van het dagelijks leven. Veel kinderen hebben thuis en op school te maken met geweld. Een onderzoek onder kinderen van vijf tot zeventien jaar wijst uit dat 63 procent van de leerkrachten hun leerlingen sloegen, beledigden en pestten.

Bang op school

Vooral meisjes, die ondergewaardeerd en gediscrimineerd worden, worden het slachtoffer van geweld. Isabel zegt: “Mijn vriendinnen en ik waren bang dat de jongens ons pijn zouden doen.”

In 2008 ging Plan van start met een project om geweld tegen meisjes op scholen te stoppen. Isabels school in Santa Elena in het zuidwesten van Ecuador was daar één van. In het begin had 97 procent van de meisjes wel eens met geweld op school te maken gehad. Meester Alfredo zegt: “Voordat Plan hier kwam, had niemand gehoord van gelijkheid tussen meisjes en jongens. Het was moeilijk om te erkennen dat er problemen waren en dat er geweld was tegen meisjes.”

Plan voerde samen met kinderen, ouders, leerkrachten, leerlingenraden en onderwijsinstanties een bewustwordingscampagne uit. In 2012 waren 1.400 families, 1.629 kinderen en 64 leerkrachten van elf scholen bij de activiteiten betrokken.

Julio (11) zegt: “Ik vond de workshops erg leuk. Ik heb geleerd dat ik belangrijk ben en dat niemand mij slecht mag behandelen. Nu weet ik wat ik moet doen als iemand me kwaad wil doen. We zijn blij dat kinderen niet meer door hun leraar worden mishandeld.”

Nu zegt 95 procent van de meisjes op de scholen die deelnamen dat het geweld tegen hen is afgenomen. De leerkrachten zeggen dat ze nu beter begrijpen hoe ze met de leerlingen moeten omgaan.

Een fijnere plek>

De situatie op Isabels school is na vier jaar erg verbeterd. Leerkrachten beschermen kinderen en geven alle vormen van geweld tegen kinderen aan bij de autoriteiten. Bovendien durven meisjes nu hun mening te geven en jongens zien meisjes als hun gelijke. Bij de families thuis zijn de verhoudingen ook vriendelijker geworden.

Meester Alfredo heeft ook veel geleerd. “Ik dacht altijd dat het normaal was als vrouwen thuis bleven en mannen eropuit gingen. Dat leren we op school. We realiseerden ons niet dat deze gedachte agressiviteit in ons naar boven haalt. Nu weet ik dat we kunnen veranderen.”

Een beter gezinsleven

Eva, een moeder, is erg enthousiast. “Het heeft ons gezinsleven verbeterd. Vroeger sloeg ik mijn kinderen. Ik dacht dat ze daarvan leerden. Tijdens de workshops zijn mijn ogen open gegaan. Ik heb zo veel geleerd. Nu praat ik thuis meer, en leer ik mijn kinderen dat jongens en meisjes dezelfde dingen mogen doen.”

Isabel is ook blij. “De leraren gaan nu goed met ons om: ze waarderen ons en zorgen voor ons. Meisjes en jongens spelen samen.” Thuis is het leven ook verbeterd. “Het leukste vind ik dat mijn ouders ook zijn veranderd. Mijn moeder slaat me niet meer. We praten meer en ze geeft me advies.”

Om de veiligheid van het kind te waarborgen zijn sommige namen gefingeerd.

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Lees meer over investeren in meisjes

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd
Lees meer over het sponsoren van een kind