Christine: “Ik zal sterven als er geen extra hulp komt”

“Ik hield mijn twee kleinkinderen stijf tegen me aangedrukt. De gewapende mannen keken me aan en besloten te vertrekken.” De 65-jarige Christine uit Central Equatoria in Zuid-Sudan heeft geen idee waarom zij en haar kleinkinderen werden gespaard. Minuten eerder vermoordden dezelfde mannen haar echtgenoot en dochter. Pal voor haar ogen.

Op de vlucht

Christine wist dat ze moest ontsnappen, al was het alleen om de kinderen van haar dochter te redden. Ze vluchtte naar een verlaten dorp, vijftig kilometer van haar huis. Daar zit ze nu. Alleen, met als enige bezit de kleren die ze aanhad tijdens haar vlucht. Waar de kinderen zijn gebleven? Ze huivert: “Onderweg werden we weer aangevallen, toen ben ik ze uit het oog verloren. Ik heb geen idee waar ze nu zijn.”

De hoop verloren

De kinderen van vijf en zeven jaar oud zijn nu een maand zoek. Hun oma heeft de hoop opgegeven ze ooit nog terug te zien. Het verlaten dorp voelt ook niet veilig. De eigenaren van de huisjes zijn zelf, voordat Christine hier aankwam, gevlucht voor een aanval. Ze is doodsbang dat de gewapende rebellen terugkomen.

Noodhulppakketten

De laatste dagen kwam er wat hulp. Plan is begonnen met het verstrekken van noodhulppakketten aan Christine en de anderen die in en rond het dorp zijn neergestreken. Kopjes, borden, een pan, een matje, een deken en een muskietennet. Basisbenodigdheden om de last van het ontheemd zijn iets te verlichten.

De vluchtelingen kregen ook voedselhulp. Twee keer distribueerde het World Food Programme (WFP), waarmee Plan samenwerkt, eten in het gebied. Maar de reserves in het dorp raken snel op, omdat er steeds meer vluchtelingen arriveren.

noodhulp zuid sudanEen bordje gierst per dag

Bij elke hap die ze in haar mond stopt, beseft Christine dat ze binnenkort misschien van de honger zal sterven. Daarom eet ze zo weinig als ze kan. Ze leeft op een bordje gekookte gierst per dag. Nauwelijks genoeg om haar op de been te houden. En als het op is, wat dan? “Ik zal sterven als er geen extra hulp komt”, zegt ze.

Honger in de voedselmand

Die angst geldt niet alleen voor Christine. Na oorlog, vormt honger de grootste bedreiging in deze regio. Hoewel het gebied geldt als de voedselmand voor hoofdstad Djoeba en andere nabijgelegen plaatsen, komt bijna niemand hier nog aan twee maaltijden per dag.

Help de slachtoffers van de hongersnood in Zuid-Sudan en de dreigende hongersnood in Noordoost-Nigeria, Somalië en Jemen. Doneer via Giro555.

Maak je liever direct geld over? Dat kan via rekeningnummer IBAN: NL08 INGB 0000 0005 55 t.n.v. Stichting Samenwerkende Hulporganisaties te ’s-Gravenhage.