Stille Pham

22 oktober 2015

Door Sabine Mastwijk, senior themadeskundige onderwijs en werkgelegenheid, Plan Nederland

Ik neem plaats in een restaurant in de Thaise stad Chiang Mai, dat overduidelijk een toeristische trekpleister is. Het zit er vol met gebruinde, schaarsgeklede, lunchende toeristen. Ik ben geen toerist en ik kom niet lunchen. Ik ben hier om Pham te ontmoeten, een van de jongeren die deelneemt aan ons werkgelegenheidsproject. Ze werkt in de keuken van dit restaurant.

1Mijn Thaise Plan-collega’s en ik wachten even tot de grootste drukte voorbij is en Pham tijd voor ons heeft. Ik schrik als ze komt aanlopen in haar uniform, dat onder de kookvlekken zit. Ze is zo klein, oogt zo kwetsbaar en ze lijkt veel te jong om te werken. Mijn Thaise collega’s fluisteren naar me: ‘She is so small, she looks too young’. Gek genoeg stelt dat me enigszins gerust; mijn inschatting is ook die van hen.

De stilte waar ik bang voor was

Verlegen gaat Pham zitten en ontwijkt onze blikken. Ze is duidelijk onder de indruk van deze delegatie en ik vraag mij af hoe ik een gesprek met haar ga hebben. Ik vertel haar dat ik met haar wil praten over de opleiding die ze volgde en het werk dat ze nu doet. Mijn Thaise collega’s vertalen mijn vragen en dan valt de stilte waar ik bang voor was…

Pham zwijgt en net op het moment dat ik denk dat dit zo niet gaat lukken, heft ze haar hoofd op en kijkt me aan. Timide begint ze te vertellen: “Ik kom uit een dorp in de bergen, ruim 4 uur rijden van Chiang Mai. Ik ben de jongste van vijf kinderen. Mijn ouders hebben weinig geld, er is niet genoeg te eten. Mijn hele familie woont in de bergen, alleen ik woon in Chiang Mai. Ik ben bijna 19 en ik werk nu een jaar in de keuken van dit restaurant. Na de twee maanden praktijkstage mocht ik blijven en kreeg een full time vast contract. Ik huur een kamer en ik heb op afbetaling een scooter gekocht, zodat ik sneller en veiliger op m’n werk kan komen. Een groot deel van mijn salaris stuur ik naar mijn moeder, zodat ze ons gezin kan onderhouden”.

Alsnog naar de middelbare school

Pham heeft de middelbare school niet afgemaakt, haar ouders konden dat niet betalen. Toch wilde ze doorleren. Via via hoorde ze dat ze in Chiang Rai een gratis beroepsopleiding kon volgen en ze schreef zich in. Sommige mensen in haar dorp lachten haar uit. Ze dachten dat Pham geen kans maakte, maar ze kregen ongelijk. Pham werd toegelaten, volgde vier maanden een koksopleiding, liep twee maanden praktijkstage en haalde haar examen. Ze werkt nu vijf dagen per week, maar wordt in de regel voor 6 dagen ingeroosterd, omdat ze de extra overuren goed kan gebruiken. Op haar enige vrije dag gaat ze naar school. In maart 2016 zal ze de middelbare school alsnog afronden.

Eigen restaurant

3Wij zijn onder de indruk van deze kleine, maar wilskrachtige Pham en zwijgen.
Wat aarzelend vraag ik dan naar haar toekomstplannen; ze heeft al zoveel stappen gezet. Het antwoord komt zonder een spoortje van twijfel: Pham wil naar de universiteit, Business Administration studeren, ook al ziet ze op tegen de combinatie van werken en studeren. “Over tien jaar heb ik mijn eigen restaurant met zeker twintig man personeel, dat weet ik zeker.”
Pham kijkt de tafel rond alsof ze verwacht dat we haar zullen uitlachen.
Maar niemand lacht; we knikken haar toe.
Stille Pham maakt mij sprakeloos. Ik weet zeker dat het met haar wel goed komt.

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Lees meer over investeren in meisjes

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd
Lees meer over het sponsoren van een kind