Sponsorreis naar Indonesië: Sampai jumpa!

22 juni 2012

Door Floor

Floor Catshoek heeft via de Vodafone Netherlands Foundation een jaar lang een droombaan bemachtigd, waarvoor ze werkt voor Plan-projecten in het buitenland. Momenteel zit ze in Indonesië, waar ze verslag doet van de reis die twintig Nederlandse Plan-sponsors maken.

Blog 6 Sponsorreis naar Indonesië: Sampai jumpa!

Intro-foto-blog16 (1)Het bezoeken van de Plan-projecten en de sponsorkinderen zit er op voor deze reis (die de deelnemers zelf betalen, waarbij de bezoeken aan de projecten en de kinderen worden begeleid door Plan). We gaan weer op weg naar Surabaya, vanwaar we naar Bali vliegen. Daar houdt iedereen nog een week lang vakantie op zijn of haar eigen manier.

In de gesprekken in de bus voert één ding de boventoon: hoe heeft iedereen de reis tot nu toe ervaren? Ik kan wel concluderen dat vooral het bezoek aan het dorp Trembes indruk heeft gemaakt.

“Goed om eens concreet te zien wat Plan nou eigenlijk doet met het geld dat we elke maand overmaken”, legt Harry uit. “Zo vertelde een man dat hij voorheen kilometers moest lopen om water te halen. Nu is er een pomp dichtbij. Maar we hebben ook gezien dat er nog veel meer nodig is om de mensen te helpen. De vriendelijkheid van de mensen maakte veel indruk op me. Zowel voor hen als voor ons was het bezoek een waar feest. Ik voelde me net Beatrix. Alle mensen zwaaiden en lachten naar je. Dat maak je niet dagelijks mee. Ik ben ook maar een eenvoudige sponsor van Plan.”

Abke had vooraf juist een beetje een naar gevoel over het bezoeken van het dorp. “Ik was bang dat we de trots van de mensen daar zouden krenken, omdat wij daar als sponsors ‘wel eens even langs zouden komen’. Dat het te intiem zou zijn om met een groep rijke blanken zo’n gemeenschap binnen te stappen. Maar ik heb gesproken met een medewerker van Plan Indonesië en die vertelde dat mensen zich vrijwillig aan konden melden om hun huis te laten zien of iets voor te bereiden. Er waren te veel aanmeldingen, waardoor een keuze gemaakt moest worden uit de mensen. Ze bleken het juist heel leuk te vinden en lieten met trost hun huis zien en vertelden over hun kinderen. Dat stelde me gerust, waardoor ik het een hele mooie dag vond.”

Jasmina vond het vooral prachtig om te zien hoe de mensen nou leven in zo’n dorp. “Het leven is daar zo anders dan hoe wij het kennen. De kinderen zijn met kleine dingen heel blij. In Nederland is het bij onze generatie: hoe meer, hoe beter. Daar kunnen we nog wat van leren.”

Ook voor Hans en Ria was het bezoek aan Trembes een hoogtepunt. Hans: “Ik ben van nature heel observerend en laat me niet zo snel meeslepen. Maar dit maakte wel heel veel indruk hoor. Het hele dorp had meegeholpen aan de voorbereidingen van de dag. We hebben ook kunnen zien wat Plan er voor werk doet. Bijvoorbeeld de watervoorzieningen die samen met de mensen uit het dorp geplaatst zijn. Dat is echt een grote verbetering voor de leefomstandigheden van de mensen daar.” Voor Hans en Ria is dit de eerste groepsreis die ze maken. Ria: “We zijn beiden heel betrokken bij Plan, maar aarzelden wel even. Hoe zal dat gaan in zo’n groep? Passen we daar wel tussen? Nou, het is heel goed bevallen. Je bent op reis met mensen die zich allemaal betrokken voelen bij ontwikkelingswerk. Ik denk dat het mede daardoor erg goed klikte.”

Cor was blij verrast door de saamhorigheid van de mensen. “Maar mijn hoogtepunt moet nog komen. Volgende week ga ik mijn sponsorkind bezoeken op Sumbawa. Het is mijn derde sponsorkind uit hetzelfde gezin en ik kijk erg uit naar de ontmoeting. Het is fijn dat ik door het eerste deel van deze reis al een klein beetje weet wat ik kan verwachten, bijvoorbeeld wat betreft de leefomstandigheden van de mensen. Ik denk dat mijn bezoek best emotioneel zal worden. Mensen leven toch in veel ellende. Het zal ook wel emotioneel worden omdat ik zelf geen kleinkinderen heb.”

Jeanne -onze oudste en nog zeer zelfstandige en kwieke reiziger van 86 jaar – is blij dat ze nog een keer op haar geboortegrond is. “Dit zal voor mij de laatste keer zijn dat ik op Java ben. Ik vind het fantastisch om hier te zijn. De vriendelijkheid van de mensen, de mooie natuur; het is een gevoel van thuiskomen.”

Berit en Jan zijn erg blij dat ze meegegaan zijn”.. “Je krijgt echt een idee van wat Plan doet”, zegt Berit. We hebben nu twee sponsorkinderen en wilden er al een derde bij nemen, maar nu weten we dat helemaal zeker.” Jan was vooraf een beetje sceptisch. “Ik was bang dat we alleen de successen te zien zouden krijgen. Maar we hebben echt gezien hoe het er zo’n dorp aan toe gaat. We voelen ons al jaren zeer betrokken bij ontwikkelingswerk en hopelijk kunnen we in de toekomst meer projecten bezoeken.”

Ook ik zal deze ervaring nooit vergeten. Het heeft veel indruk gemaakt en ik heb kunnen zien Plan werkt in ‘het veld’. Met een zeer voldaan gevoel neem ik afscheid van de groep en van deze serie blogs. Sampai jumpa!

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Lees meer over investeren in meisjes

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd
Lees meer over het sponsoren van een kind