Meer gedwongen huwelijken door ebola

4 december 2014

blog door: Christiana uit Sierre Leone

Mijn naam is Christiana. Ik ben 17 jaar. Ik woon in een klein dorpje in het Moyamba District in het zuiden van Sierra Leone. Mijn vader stierf toen ik een baby was, mijn moeder verdient haar geld op de markt.

201403-SLE-161-scrDoor ebola moest ik trouwen en moest ik van school af. Terwijl ik vind dat het mijn recht is om naar school te gaan. Ook meisjes mogen dat. Daarom wil ik mijn stem laten horen, om gedwongen huwelijken tegen te gaan! Niet alleen in Sierra Leone wil ik mijn stem laten horen, maar aan de hele wereld. Ik moest al twee keer eerder met school stoppen: op de lagere school toen ik zeven jaar oud was en daarna een jaar toen ik op de middelbare school zat. Vorig jaar ben ik weer terug gegaan naar school. Op mijn school heeft Plan Sierra Leone een meisjesclub opgericht, dit is onderdeel van een groot Girl Power Project. Ik ben door mijn klasgenoten gekozen als de voorzitter van deze club, omdat ik later op wil komen voor onderwijs voor meisjes, ik wil strijden tegen kindhuwelijken, tienerzwangerschappen en meisjesbesnijdenissen.

De meisjesclub

Voordat ebola uitbrak, hebben we bijeenkomsten met de meisjesclub gehad. We gaven voorlichting aan kinderen en we kwamen bij families thuis om het onderwijs voor meisjes te stimuleren en kindhuwelijken te ontmoedigen. Kindhuwelijken komen best veel voor in onze dorpen. Ik heb vaak gezegd: ”Als je een boom plant en je geeft ‘m de kans om te groeien, dan kun je vers fruit verwachten.”

We komen nu niet meer bij elkaar met de meisjesclub want de scholen zijn dicht. In mijn dorp is veel veranderd sinds de overheid de noodtoestand heeft uitgeroepen en openbare bijeenkomsten verboden heeft. De scholen zijn zo leeg als een verlaten nest. Sommige scholen in mijn omgeving zijn vies en worden nu ook gebruikt als detentiecentra.

147 meisjes ongewenst zwanger

Ik ben zo verdrietig. Op school kon ik meisjes voorlichting geven en ze beschermen tegen zwangerschappen en huwelijken. Nu zijn veel van mijn vriendinnen zwanger. Ik weet dat sommige vrienden van mij zelfs moesten trouwen. We kunnen nu niet meer opkomen voor hen en we kunnen niet meer naar hun huis. Vorige week was een sociaal maatschappelijk werkster op de lokale radio te horen. Ze praatte over de situatie van meisjes en jongeren. Volgens haar zijn er sinds de ebola uitbraak 147 meisjes zwanger in onze gemeenschap.

Ik ken een meisje uit mijn dorp, ze is 16 jaar en raakte zwanger van een oudere man. Haar ouders stuurden haar vervolgens het huis uit om bij die man te gaan wonen. In mijn omgeving is het not done als een ongehuwd meisje zwanger wordt.  Als ze dat toch wordt, dan willen haar ouders dat ze bij die man gaat wonen en dat ze gaan trouwen. Zo hoeven de ouders zich niet te schamen voor hun dochter. Sommige mensen geloven dat je jonge meisjes moet weggeven aan een man zodat ze zijn familie kan verzorgen. Om een einde te maken aan kindhuwelijken in Sierra Leone is de steun van de lokale leiders en chiefs nodig. Er zijn lokale verordeningen om ebola tegen te gaan. Ik denk dat de lokale leiders en chiefs ook verordeningen tegen kindhuwelijken moeten doorvoeren, want door ebola zijn er meer meisjes die moeten trouwen, net als ikzelf.

ebola is einde school

De eerste ebola gevallen zijn bij ons op 19 augustus gerapporteerd. Ik maakte me zorgen en was verontrust. Ik had slapeloze nachten vanwege de zorgwekkende berichten; ebola betekent een einde aan mijn school, het heeft gevolgen heeft voor onze economie en in het ergste geval zou ik zelfs mijn familie of mijn eigen leven kunnen verliezen. In ons dorp hebben we al meerdere kinderen, jongeren, lokale leiders, een religieuze leider en sommige familieleden en vrienden verloren.

De situatie is erger geworden en mijn dorp is in quarantaine en geïsoleerd. Ik heb door ebola nieuwe woorden en nieuwe dingen geleerd en sommige daarvan zijn eng: quarantaine, detentiecentra, chloor, faciliteiten om je handen te wassen, behandelingscentra, ontsmettingsmiddel en nog veel meer. De speelplekken voor kinderen zijn verlaten.

Er is in ons huis geen elektriciteit en daarom loop ik elke dag een eind om ergens mijn mobiel op te laden. Zo kan ik toch nog communiceren met de jongeren van Plan, die in andere dorpen wonen die in quarantaine zijn. Gelukkig verstrekt Plan Sierra Leone krediet  voor telefoontegoed. Zo kan ik toch nog communiceren met andere jongeren en uitwisselen hoe het met hen gaat.

hoop en uitdaging

Plan Sierra Leone en andere instanties werken hard, maar ik denk dat er nog meer gedaan moet worden. Er zijn heel veel verhalen van jonge meisjes uit mijn dorp die gedwongen moesten trouwen. We hebben nu hulp nodig. Sommige meisjes hebben het ebola virus overleefd, maar hun familie verloren. Elke dag komen er steeds meer weeskinderen bij en gaan er kinderen dood. Waar is onze hoop? Teruggaan naar school zal een grote uitdaging worden voor de meisjes denk ik. Ze moeten namelijk hun baby’s borstvoeding geven, maar ook proberen te studeren.

*De naam is veranderd om de kinderen te beschermen

Inspireer je vrienden

De nadruk van Plan’s werk ligt op duurzame ontwikkeling, maar Plan heeft in de loop der jaren ook grote expertise opgebouwd in kindgerichte noodhulp.

Draag bij!

Doneer aan het Noodfonds van Plan

Jouw bijdrage is hard nodig!

Als een natuurramp of geweldsconflict een van de gebieden treft waar Plan werkt, biedt Plan noodhulp en bescherming en draagt bij aan de wederopbouw.

Jouw bijdrage is hard nodig!