“Ik ben er trots op dat ik elke dag iemand kan helpen”

19 augustus 2013

Door Jimmy Tuhaise, manager noodhulp bij Plan

“Vandaag, 19 augustus, is het World Humanitarian Day, een dag waarop de wereld even stilstaat bij het belang van humanitair werk.

Myanmar2-201103-MMR-09-lpr1

In mijn werk realiseer ik me dagelijks hoe belangrijk dat werk is, omdat het levens redt. Ik doe dit werk al tien jaar en zie dat wat we bij Plan doen voor kinderen in de eerste week na een ramp bepalend kan zijn voor de rest van hun leven. Als Plan bijvoorbeeld snel handelt en een school inricht waar kinderen vlak na een ramp weer les krijgen, maakt dat een essentieel verschil voor hun toekomst. Ze blijven bij en kunnen gemakkelijker de draad weer oppakken als de orde weer is hersteld en reguliere scholen weer open gaan.

Voor kinderen in oorlogsgebieden, die getuige zijn van dood en geweld, die gezien hebben hoe hun moeder werd verkracht, is de psychologische impact blijvend als ze geen hulp krijgen. Ze groeien op in de overtuiging dat moord en geweld normaal zijn. Ons psychosociale werk kan dat voorkomen en geeft kinderen hun kindzijn weer terug.

World Humanitarian Daykinderen in Myanmar

Mijn werk voert me naar gebieden waar mensen getroffen zijn door rampspoed. Zo was ik de afgelopen drie maanden in Myanmar, een land met een lange geschiedenis van repressie, politieke onrust en heel veel vluchtelingen. Ruim 140.000 mensen leven in vluchtelingenkampen, onder wie minstens 50.000 kinderen. Voor deze kinderen is er geen goed onderwijs, geen veiligheid – overal liggen landmijnen – en nauwelijks gezondheidszorg. De vluchtelingen zijn een speelbal in het conflict tussen de overheid en de rebellen. Een verschrikkelijke situatie, waar juist Plan heel veel aan kan doen. Want ook al zijn onze programma’s duurzaam, Plan heeft een grote expertise opgebouwd in kindgerichte noodhulp.

Immens

Voordat ik naar Myanmar reisde, was ik vijf maanden in Mali; ook een land dat worstelt met geweld en instabiliteit. Bijna de hele regio in en om Timboektoe was bezet door islamitische rebellen, die de islamitische wet, de Sharia, hadden ingevoerd. Voor meisjes waren de gevolgen daarvan immens: ze mochten niet meer naar school, ze werden gedwongen te trouwen en ze raakten ongewenst zwanger nadat ze verkracht waren. De hele maatschappelijke orde was ingestort door de bezetting. Bijna driekwart van de bevolking was op de vlucht geslagen en voor de achterblijvers was er geen gezondheidszorg, geen school en te weinig voedsel.

Mali2-201305-MLI-02-lpr

Die eerste lach

Plan was ook hier een van de eerste hulporganisaties met een programma om de kinderen te beschermen en onderwijs voor hen zeker te stellen. We bouwden tijdelijke scholen, distribueerden schoolkits en leermaterialen. We trainden leerkrachten en zetten ons in voor betere hygiëne. We zorgden voor veilig drinkwater en runden kindvriendelijke ruimtes. Want in gebieden waar kinderen getraumatiseerd zijn, waar ze niets te doen hebben en zijn weggerukt van alles wat geborgen is en vertrouwd, is een veilige plek om te spelen en te leren vaak hun redding. Je ziet het aan die eerste lach van een kind, dat eindelijk weer naar school kan. Een rugzak, en schoolboek, een potlood en een pen… Het lijkt zo weinig, maar voor kinderen betekent het zo veel!

Dat is het mooie van dit werk: het heeft betekenis. Ik ben er trots op dat ik elke dag iemand kan helpen.”

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Lees meer over investeren in meisjes

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd
Lees meer over het sponsoren van een kind