Groeten uit Zuid Sudan

10 november 2015

Melle Brinkman, Disaster Risk Management coördinator bij Plan Nederland, is op projectbezoek in Zuid Sudan

Afgelopen woensdag ben ik in Zuid Sudan aangekomen. Geen doorsnee bestemming. Toen we landden, goot het van de regen. De keus was wachten in het vliegtuig of nat. Ik koos voor het laatste en rende 500 meter naar het douane gebouwtje, doorweekt kwam ik aan. En mijn tas ook, bleek toen deze door het gammele scanapparaat op de grond neerplofte.

Aan de slag met het financiële team

Zuid SudanEven snel naar het hotel en meteen door naar het hoofdkantoor van Plan om de hele middag aan de slag te gaan met het financiële team. We hebben €1,2 miljoen euro van Buitenlandse Zaken gekregen, om in Pibor en Akobo projecten uit te voeren. Het gaat om waterpompen, latrines, voedselprojecten om ondervoeding bij kinderen te verminderen en om kindvriendelijke ruimtes. Het programma loopt inmiddels 10 maanden en er zijn al de nodige achterstanden. Het doel van mijn bezoek is om deze achterstanden te begrijpen (dat is lastig vanuit Nederland) en om te helpen deze zo veel mogelijk weg te werken.

Veel latrines en waterpompen

Zuid SudanDonderdagochtend zouden we om 8 uur naar Akobo vliegen. Akobo is in handen van het rebellenleger. Om 7.00 uur waren we op het vliegveld en we vertrokken uiteindelijk om 10 uur. Door de regen kunnen vliegtuigen niet landen op de modderige landingsbaan dus vlogen we met een helikopter, via Bor. In Bor kochten we drinkwater, omdat dit in Akobo niet te krijgen is. Toen ik uitstapte in Akobo werd ik welkom geheten door de lokale gouverneur en we gingen mee naar zijn kantoor. Daar de gebruikelijke plichtplegingen (‘we zijn erg dankbaar voor elkaars steun, zonder uw hulp is ons werk niet mogelijk’) en vervolgens met de boot naar de Plan compound. De laatste twee dagen veel gerenoveerde waterpompen en latrines gezien. Ook hebben we ‘Child Friendly Spaces’ bezocht, een soort buitenschoolse opvang waar kinderen dingen doen die ze leuk vinden: voetballen, volleyballen, dansen, spelen met een soort duplo, enzovoorts. We doen vrijwel alles te voet want Plan heeft hier in het regenseizoen geen auto’s vanwege veiligheidsoverwegingen en de slechte wegen. En dat bevalt mij uitstekend: hierdoor leer je de stad/dorp goed kennen en onderweg praten we veel met voorbijgangers.

Vereffenen

Morgen gaan we met de boot naar een ander gebied om nog meer latrines en waterpompen te zien. Over land schijnt te gevaarlijk te zijn. Het is hier enerzijds erg relaxed, vriendelijke mensen, maar anderzijds zijn er grote etnische en tribale conflicten. In mei zijn hier vlakbij de compound 2 mannen doodgeschoten, een Plan medewerker liep achter deze mannen en liet zich op de grond vallen, ze bleef gelukkig ongedeerd. Wat hadden die mannen gedaan? Een had de pech dat ie naast die andere vent liep, de ander had de pech dat zijn vader of grootvader ooit een vrouw van een andere clan iets had aangedaan, en dat moest nu vereffend worden. Omdat de aanvaller niet wist welke van de twee mannen hij moest hebben, heeft hij ze allebei maar doodgeschoten. De lokale autoriteiten doen daar niets tegen en starten niet eens een onderzoek, dit moet onderling opgelost worden.

Kindsoldaat

Een collega die hier werkt was vroeger kindsoldaat, hij werd uit zijn dorp geplukt en moest vechten. Hij staat nu op een soort zwarte lijst, als hij naar de hoofdstad Juba zou gaan wordt ie opgepakt. Alleraardigste vent, jonger dan ik ben met een hele grote lach. Ik kijk in zijn ogen en vraag mij af wat hij allemaal gezien en meegemaakt heeft.

20 keer vliegen voor 100 latrines

Zuid SudanHet is erg nuttig om hier te zijn. Door dit bezoek begrijp ik veel beter hoe moeilijk het is om hier projecten uit te voeren. Voordat we hier met het bouwen van een latrine kunnen beginnen, moeten alle spullen worden ingevlogen. Door het regenseizoen zijn we afhankelijk van de staat van de landingsbaan: als het een paar dagen niet geregend heeft kan een vliegtuig landen, anders niet. Per keer kan een beperkte hoeveelheid materiaal meegenomen worden. Voor 100 latrines moet een vliegtuig 20 keer vliegen. Los van de hoge kosten moeten de weersomstandigheden meezitten. We hebben ook een boot in het project geschreven, omdat hier veel over de rivier vervoerd wordt. Die boot is in mei gekocht in Juba en staat nu nog steeds in Juba. Omdat het een rebellengebied is zijn de autoriteiten in Juba huiverig om toestemming te geven de boot te vervoeren. Laatst werd uiteindelijk toestemming gegeven, maar toen de boot onderweg naar het vliegveld was, werd deze door het leger onderschept en werden collega’s een hele middag vastgehouden aangezien het leger dacht dat we de rebellen ondersteunden. Onder dit soort omstandigheden is het erg tijdrovend om projecten uit te voeren. Maar de nood is hoog en de dankbaarheid groot. Gister sprak ik moeders wiens kinderen naar de Child Friendly Space gingen. Volgens de moeders konden ze ’s ochtends niet wachten om ernaar toe te gaan, te spelen, vriendjes te maken, beziggehouden te worden. En als ik dan in een compound aan mensen vraag waar ze voordat de latrine er was, hun behoeften deden en hoor: ‘de mannen en kinderen deden het hier aan de rand van de compound. De (jonge) vrouwen deden het daar in het bos, 800 meter verderop’ dan ben ik blij dat we alle moeite doen om het leven hier wat aangenamer te maken.

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Lees meer over investeren in meisjes

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd
Lees meer over het sponsoren van een kind