Giechelen als een meisje op een schoolplein in Pakistan

10 oktober 2016

Irene de Bel, hoofdredacteur van Opzij, ging met Plan Nederland op reis om met eigen ogen te zien hoe het is om een meisje of jonge vrouw in Pakistan te zijn.

Wat te verwachten van Pakistan

DSCF4058Van te voren had ik een heel ander beeld van Pakistan. Ik verwachtte vooral veel mannen met baarden en vrouwen in zwarte gewaden en met hoofddoeken of boerka’s. Ook had ik niet verwacht dat ze heel enthousiast zouden reageren op ons als westerlingen. Maar Islamabad bleek verrassend modern en tolerant. Mannen lopen er – in lange, wijde blousen en loszittende broeken – broederlijk en soms hand in hand over straat. Vrouwen lopen in kleurrijke tunieken gedrapeerd met sierlijke sjaals die de donkere lokken bedekken. Ik zag een vrouw haar kind op een openbare plek (bedekt) borstvoeding geven. Ook van een man met buggy of draagzak kijkt niemand op. Leven de emancipatie, zou je zeggen.

De weg naar school is niet veilig

DSCF4400Toch liet Chakwal, een provincie op twee uur rijden van Islamabad, een conservatiever beeld zien. Daar worden meisjes vaak thuis gehouden terwijl hun broertjes naar school gaan. De reis naar school, die vaak op afstand ligt, is vaak gevaarlijk. Daarnaast trouwen de meisjes jong, vaak te jong, en trekken bij hun schoonfamilie in. Bij een Fast Track Learning Centre (een school tegen het dorp aan waar meisjes een versnelde opleiding kunnen volgen) dat we bezoeken, zien we wat het voor deze jonge vrouwen betekent als ze hun school alsnog kunnen afmaken. Medewerkers van Plan Pakistan vertellen ons hoe ze begonnen als schuwe, in zichzelf gekeerde meisjes die nauwelijks hardop durfden te spreken. Wij ontmoeten ze nadat ze hun middelbare schooldiploma versneld hebben gehaald. De jonge vrouwen die wij zien, sprankelen en dromen van een carrière als schoonheidsspecialist, docent of kledingontwerper.

Montere meisjes

DSCF4520Hoewel ze even aan ons moeten wennen, vertellen ze ons al snel hun persoonlijke verhalen. Ze schromen dan ook niet om naar die van ons te vragen. Voor ik het weet, sta ik als een schoolmeisje tussen hen op het schoolplein te giechelen. Ze willen weten met wie ik getrouwd ben en ik laat een foto van mijn man zien. ‘Handsome!’, roept één van hen. Ook laat ik ze zien hoe mijn zoontje van 6 op diezelfde ochtend zijn zusje van 4 aan de hand meeneemt naar haar eerste schooldag. Daarna willen ze zien hoe wij wonen. Ik toon ze een foto van mijn keukentafel vol buurkindjes die pannenkoeken eten en leg hen uit dat onze huizen groter zijn omdat we vanwege het weer veel binnen moeten doen. Wij staan op dat moment in de bloedhitte onder de schaduw van de enige boom op het schoolplein. Het is mooi om de bijzonderheid van een eerste schooldag daar te kunnen delen met deze prachtige jonge meiden.

Blijf van mijn lijf huis Pakistani stijl

In Opzij publiceren we artikelen over huiselijk geweld, gedwongen huwelijken, eerwraak en onderdrukking. Toch kwam de realiteit hiervan hard binnen toen we in een geheime vrouwenopvang met een aantal vrouwen spraken. Eén van hen was van haar man weggevlucht en had haar jonge kinderen bij haar man achter moeten laten. Mijn hart brak en we hielden het niet droog. De liefde van een moeder voor haar kind is net zo universeel als dromen en giechelen.

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Lees meer over investeren in meisjes

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd
Lees meer over het sponsoren van een kind