Een toekomst voor de talibé-kinderen van Senegal

11 april 2013

Vandaag is het “Internationale dag van de Straatkinderen” en speciaal voor deze dag schreef collega Jane Labous onderstaand blog.

201212-SEN-30-scrDe oproep tot het avondgebed schalt uit de moskee als Ngagne van vijf langzaam naar het vuur loopt. De kleine jongen, op blote voeten en in een vieze korte broek en een verfomfaaid T-shirtje, krult zich op om zo dicht mogelijk bij het licht en de warmte van het vuur te komen. “Ik ben bang ’s nachts”, zegt hij.

 

201201-SEN-40-scrDe marabout van deze daara – de traditionele Koranscholen van Senegal – vindt het niet goed dat ik foto’s maak van het roestige, golfplaten krot in het schemerdonker. En ook niet van het zwerfvuil, het stof en de omheining van stokken. Op de muur heeft iemand met hanepoten MARABOUT geschreven, met een telefoonnummer erbij. De lucht is zwaar van de geur van houtvuur en schapen en de stank van urine. Een vrouw roert in een kookpot op het vuur. Maar het eten dat zij maakt, is voor de marabout. Talibé-kinderen als Ngagne moeten bedelen voor hun eten of hongerig gaan slapen.

De Koran reciteren

Niemand weet hoeveel meisjes en jongens er leven in de daara’s in de grote steden van Senegal. Maar de straten van de hoofdstad Dakar krioelen van de talibé’s (Arabisch voor leerling). De kinderen zijn in de leer bij een marabout – een islamitische leraar – tot ze de Koran uit hun hoofd kennen. Met bedelen verdienen ze hun kost en inwoning. Het duurt jaren voor ze de hele Koran kunnen reciteren en tegen de tijd dat ze van school komen, hebben ze niets anders geleerd. Ze kunnen niet rekenen, weten niets van IT en ze kunnen geen Frans spreken of lezen, terwijl dat de voertaal is van Senegal.

201201-SEN-44-scrOfficiële cijfers zijn er niet, maar volgens de laatste schattingen gaat zeven procent van de Senegalese kinderen in de schoolgaande leeftijd niet naar school. Ze leven op straat of in een daara. Duizenden meisjes en jongens van drie tot vijftien zwermen in groepjes over de straten van Dakar en Louga en schudden hun bedelbakjes onder de neus van voorbijgangers. Vuil en in lompen moeten ze zo voor hun eigen eten zorgen. Want als hun bakje niet vol is, eten ze een dag niet.

“We bedelen de hele dag, vertelt Pape van twaalf, terwijl hij mij zijn bedelbakje laat zien. Er zitten een paar suikerklontjes in en een biscuitje.

 

Geld

201212-SEN-25-scrOoit waren de daara’s een uitkomst. 94 procent van de Senegalese bevolking is moslim. Mensen vinden Koranles belangrijk en het uit je hoofd leren van de Koran is een goede leertraining. Bovendien leerden de kinderen vroeger een vak in de daara’s. Maar het hele systeem is corrupt geworden. Tegenwoordig worden honderden kinderen uit de verre omtrek naar de daara’s in de grote steden gestuurd. De marabouts kunnen al die kinderen niet opvangen, dus slapen ze op straat of in krotten zonder licht of stromend water. En veel marabouts slaan een slaatje uit de situatie en buiten de kinderen uit door ze ook om geld te laten bedelen.

Nergens vuil en vliegen

Plan is niet echt voorstander van het daara-systeem, maar we kunnen en willen het probleem niet negeren. Daarom werken we, samen met de marabouts, aan betere huisvesting en goed onderwijs in de daara’s. Sinds de start van het project vier jaar geleden, zijn 98 daara’s grondig gerenoveerd en hebben 108 Koranscholen moderne leerkrachten gekregen, goed lesmateriaal, een waterleiding en sanitaire voorzieningen. De jongere kinderen leren lezen, schrijven, rekenen en Frans. En de oudere kinderen leren ook een vak.

201212-SEN-86-scrIk zie het bewijs in het klaslokaal van de Daara Khikma de Pakha, vlak buiten Louga. De meisjes en jongens in het lokaal houden gretig hun lei omhoog om hun antwoord op de vraag van de leerkracht te laten zien. Ze zien er gewassen en weldoorvoed uit. De daara heeft nog geen stromend water en nog geen elektriciteit, maar het is er kraakhelder. Nergens vuil en vliegen en het stinkt er niet. “Ik vind school geweldig”, zegt Mata. Ze is twaalf en reciteert zangerig een vers uit de Koran. Daarna antwoordt ze haar leraar in vloeiend Frans. Mata wil later leerkracht worden. Abdou van dertien heeft grotere ambities: “Als ik later president ben, maak ik alles beter voor iedereen. Dan heeft iedereen een fijn leven.”

Onderweg

201212-SEN-27-scrDe kinderen van Khikma de Pakha maken me blij. Maar in gedachten ben ik ook bij Ngagne en zijn maatjes in Dakar. Ik zie hun kleine silhouetten in elkaar gedoken stil rond het vuur zitten. Nog even en ze moeten weer de straat op om hun avondeten bij elkaar te bedelen.

We zijn er nog lang niet. Maar we zijn onderweg.

Jane Labous

Press Officer, Afrika
Plan International

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd