BLOG: Kindhuwelijk ruïneert de toekomstkansen van meisjes

10 maart 2014

Door Stefanie Conrad, Adviseur Citizenship and Governance bij Plan International

Mijn Kameroense vriendin Isabelle vertelde me een paar maanden geleden dat ze niet zou gaan stemmen. “Er is niemand die voor mijn kinderen zorgt, dus ik heb simpelweg niet de tijd en de energie om de hele procedure te doorlopen om een kieskaart aan te vragen. En ik heb geen geld voor de bus.”

Verstoten
Isabelle is nu midden dertig. Ze trouwde meteen na haar eindexamen met een man die zijn handen niet kon thuishouden. Na een paar jaar van mishandeling ging Isabelle bij hem weg. Haar familie was woedend en heeft Isabelle verstoten, want als vrouw in Kameroen verlaat je je man niet.
Isabelle houdt haar hoofd boven water met een kraampje in Yaounde waar ze zelfgemaakt eten verkoopt. Ze doet er alles aan om haar kinderen op school te houden, maar dat is een dagelijkse strijd. “Ik ben uitgeput”, vertelt ze. “Elke dag is een gevecht en ik kan nergens aankloppen voor hulp.”

Fistula
In Kameroen maken meer meisjes de middelbare school af dan in welk ander land ook in West- en Centraal-Afrika. Zij hebben statistisch gezien een veel grotere kans om te slagen in het leven dan andere Afrikaanse vrouwen, al bewijst het verhaal van Isabelle dat er geen garanties zijn.
Maar al heeft Isabelle het moeilijk, ze is nog altijd beter af dan Houa uit Niger.
Houa was vijftien en al een jaar getrouwd toen een Plan-collega haar ontmoette. Ze was herstellende van een verschrikkelijke bevalling, waaraan ze fistula heeft overgehouden. De kans is groot dat Houa de rest van haar leven met haar gezondheid zal tobben en dat ze incontinent zal blijven.
Houa’s problemen zijn helaas heel gewoon bij kindbruiden. Hun lichaam is immers veel te jong voor seks en een bevalling. Het huwelijk is niet goed voor ze. “Not a happy thing”, zegt Houa. Ze wilde zoveel liever naar school om te leren lezen en schrijven.

Huwelijk en moederschap al barrières
Het verschil tussen Niger en Kameroen is enorm. Niger is het armste land ter wereld en vrouwen zijn min of meer afwezig in het publieke leven. Maar liefst 76 procent van de arme meisjes in de leeftijd van 7 tot 16 zijn nooit naar school geweest, 36 procent van de meisjes jonger dan 15 is getrouwd en maar 13 procent van de parlementsleden is een vrouw. Kameroen daarentegen heeft realistische ambities om een middeninkomensstaat te worden en de deelname van vrouwen in de politiek is enorm verbeterd. Het aantal vrouwen in de National Assembly is verdubbeld bij de laatste verkiezingen – de verkiezingen waarvoor Isabelle haar stem niet heeft uitgebracht.

En toch, ondanks deze verschillen in politieke participatie en kansen op onderwijs, zijn er jammer genoeg ook veel overeenkomsten. Voor zowel Houa als voor Isabelle zijn het huwelijk en het moederschap enorme barrières om iets van hun leven te maken. Houa’s kans op een gezond leven en een redelijke opleiding zijn als verkeken voordat ze volwassen is; Isabelle’s ambities om carrière te maken en een betrokken burger te worden zijn bezweken in haar eenzame gevecht om haar kinderen te voeden. Haar huwelijk bleek de eerste trede van een trap naar de armoede.

Wetgeving tegen het kindhuwelijk
De verhalen van Isabelle en Houa illustreren de enorme taak voor Afrikaanse landen om het vrouwelijke deel van de bevolking in staat te stellen hun sociaaleconomische en politieke rechten te claimen. Ze illustreren de noodzaak voor sociale en wettelijke maatregelen die nodig zijn om vrouwen dezelfde kansen te geven. Wetgeving tegen het kindhuwelijk en handhaving van die wet zijn hiervoor de basis.

Onderwijs is het meest krachtige en meest effectieve instrument om deze wetgeving te ondersteunen en het risico van kindhuwelijken te verminderen.
Wereldwijd lopen meisjes zonder opleiding een drie keer zo grote kans om te trouwen voor ze 18 zijn. Kameroen en Niger hebben dezelfde wet op de minimumhuwelijksleeftijd – voor een meisje is dat 15 en voor een jongen 18 – maar de betere in onderwijskansen voor meisjes zorgen in Kameroen voor een betere sociaaleconomische positie van vrouwen en een betere seksebalans in de politiek. Maar het moet nog beter. Meer vrouwen op sleutelposities in de politieke besluitvorming zijn nodig om vaart te zetten achter betere wetgeving en sociale maatregelen, onder meer voor de verbetering van de seksuele en reproductieve gezondheid van vrouwen.

Hoeksteen
Beter beleid en toegang tot goede gynaecologische zorg, inclusief familieplanning vormen samen de derde hoeksteen om vrouwen betere kansen te geven in het leven en de vruchten te plukken van hun opleiding. “Had ik maar minder kinderen gekregen”, verzucht Isabelle. “En niet toen ik nog zo jong was. Dan had ik mijn baan kunnen houden als lerares Frans.” En waarschijnlijk zou ze dan ook hebben gestemd…

Too Young to Wed (te jong om te trouwen)
Met een high level-paneldiscussie onder leiding van prinses Mabel en met een fototentoonstelling over het kindhuwelijk benadrukte Plan begin maart bij de Verenigde Naties in Genève de noodzaak een einde te maken aan het uithuwelijken van minderjarige meisjes. Elk jaar worden 14 miljoen meisjes gedwongen te trouwen als ze zelf nog kind zijn.

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd