Urmila Chaudhary hoofdspreker Girl Power event

14 december 2015

“Mijn broer heeft me verkocht en mijn ouders hebben dat niet tegengehouden. Daar heb ik geen goed gevoel aan overgehouden. Niemand is voor mij opgekomen”. De 24-jarige Urmila Chaudhary uit Nepal hoort haar eigen woorden uiterlijk onbewogen aan. Ze kijkt naar het interview dat ze vorig jaar gaf voor een documentaire op de Nederlandse televisie. De beelden worden geprojecteerd op een groot scherm in de Zuiderkerk te Amsterdam. Hier wordt op 10 december, op de Internationale Dag van de Rechten van de Mens, de afsluiting gevierd van het vijfjarig Girl Power programma voor het respecteren van meisjes- en vrouwenrechten in tien landen, waaronder Nepal. Zes ontwikkelingsorganisaties waren verenigd onder één vlag, met Plan Nederland in de voortrekkersrol.

Girl Power event, MFSII, Plan Nederland, Zuiderkerk, Amsterdam,

Urmila Chaudhary heeft van haar zesde tot haar zeventiende als een slavin gewerkt in de huishouding van rijke Nepalezen. Ze ging niet naar school, kon niet naar huis en had geen vrienden. Ze verloor haar jeugd, maar niet haar moed. Want sinds ze vrij is, komt ze op voor haar lotgenoten, de zogeheten kamalari. Ze probeert ouders te bewegen hun dochters niet uit armoede te verkopen. Ze bevrijdt kinderen die 24 uur per dag, zeven dagen per week klaar moeten staan om te koken, schoon te maken en de kinderen van het gezin te verzorgen. Deze slavenarbeid is formeel verboden in Nepal, maar de wet is een dode letter. Weinig mensen storen zich eraan, want er is nauwelijks controle. Ook dat probeert Urmila te veranderen.

Te veel wetten in Nepal zetten vrouwen buiten spel

“Op bepaalde punten gaat het in Nepal wel de goede kant op”, zegt Urmila met haar kenmerkende zachte stem, “maar er zijn steeds weer tegenvallers. De aardbeving van begin dit jaar wierp ons weer terug in de tijd. Scholen moesten opnieuw worden gebouwd. Dat valt niet mee in een arm land als het onze. Sinds september hebben we eindelijk een nieuwe grondwet. Maar lokale groepen en India zijn het niet eens met de inhoud. Dat heeft geleid tot een maandenlange grensblokkade, die nog steeds voortduurt, en een groot tekort aan brandstof. Ook dat houdt de ontwikkeling tegen. In het parlement is nu dertig procent vrouw. Dat is mooi, maar nu is het de kunst om vrouwenzaken op de agenda te krijgen. Dat valt niet mee. In Nepal zijn nog te veel wetten en gebruiken die meisjes en vrouwen buiten spel zetten. Dat moet veranderen”.
Girl Power event, MFSII, Plan Nederland, Zuiderkerk, Amsterdam,Een aantal jaren terug heeft Urmila haar eigen organisatie opgericht, het Freed Kamalari Development Forum (FKDF), dat vijf jaar lang door Plan Nepal is ondersteund. De FKDF vangt ex-kamalari op en biedt een podium voor het uitwisselen van ervaringen. De meisjes staan elkaar met raad en daar terzijde. Met hulp van ook andere organisaties zijn zo’n 3500 kamalarimeisjes bevrijd uit hun netelige positie. Velen daarvan zijn opgenomen in speciale pensions, die met geld van Plan zijn gebouwd en daarna overgedragen aan de Nepalese overheid. Alle pensions heten Lawa Juni – nieuw leven – en zijn gebouwd naast een school. Daar kunnen de meisjes hun onderwijsachterstand inhalen.

Zonder onderwijs kom je geen stap verder

Ook Urmila gaat nog steeds naar school, ’s ochtends. In de middag gaat ze aan de slag voor de FKDF. Ze bezoekt regionale en nationale overheidsbestuurders en politici om te pleiten voor meisjesrechten. Of ze beheert het coöperatieve fonds, waar vrouwen in sparen en uit kunnen lenen. Met dat geld kunnen ze bijvoorbeeld een varken kopen, dat dankzij kleine varkentjes al snel meer geld oplevert. Allemaal geld waarmee ouders hun kinderen naar school kunnen sturen en ze niet hoeven te verkopen, zoals haar broer Amar met haar deed toen zij zes was. Haar vader was ziek geworden en er was geen geld voor medicijnen. Hij had de leiding gekregen en deze judasbeslissing ‘moeten’ nemen.

Girl Power event, MFSII, Plan Nederland, Zuiderkerk, Amsterdam,Moeten nemen? Was hij hiertoe gedwongen? Als Urmila ten overstaan van de bijna honderd aanwezigen in de Zuiderkerk het podium op stapt, komt ook de beslissing van haar broer naar voren. Ze houdt van hem, maar noemt hem wel kortzichtig. Ook terugkijkend zegt hij niet te weten hoe hij de positie van vrouwen in Nepal zou kunnen verbeteren. “Hij legt de vinger op de zere plek”, zegt Urmila. “We hebben in Nepal wel veel mensen die beter weten, maar het niet doen. Daarnaast zijn er veel mensen die het gewoon niet weten omdat ze nooit naar school zijn geweest. Geloof me; onderwijs is de sleutel tot ontwikkeling. Alleen daarmee kun je werkelijk verandering bereiken.”

Inspireer je vrienden

Steun het werk van Plan! Sponsor een kind of steun onze meisjesprojecten!

Hoe kun jij helpen?

Steun onze meisjesprojecten

Sponsor een kind

Voor 25 euro per maand

Geslacht
Leeftijd