Tien jaar na de tsunami

26 december 2014

Tweede Kerstdag 2004 is de geschiedenis ingegaan als de dag van de tsunami, een van de grootste natuurrampen ooit. Dat is vandaag precies tien jaar geleden.
20141222_Tsunami_indianocean-map_Map-scrEen zeebeving ten westen van Sumatra veroorzaakte een torenhoge vloedgolf, die op 26 december de kusten van Zuid- en Zuidoost Azië bereikte. In een paar verschrikkelijke uren vernietigde een muur van razend zeewater alles wat het op z’n weg tegenkwam. In India, Indonesië, Sri Lanka en Thailand kwamen hierbij in totaal meer dan 230.000 mensen om het leven; een derde hiervan waren kinderen. Miljoenen mensen verloren geliefden, hun huis en alle middelen van bestaan. De ravage in de getroffen gebieden was onbeschrijflijk.
Meteen na de ramp kwam Plan in actie en verleende noodhulp in de vier getroffen landen. En later, toen alle doden waren begraven en het puin was geruimd, steunde Plan de kinderen en hun families met wederopbouwprogramma’s.

“De golven waren zo ontzettend hoog”

Tsunami 10 jaar 1 201412-IDN-66-lprMariana (28) uit Atjeh, Indonesië, verloor alles in de tsunami, behalve een gebedenboekje, dat ze nu koestert als haar meest kostbare bezit. “De dag van de ramp hoorde ik een geluid als van een ontploffing”, vertelt ze. “Ik was net de was aan het ophangen toen we de beving voelden en ons huis begon te trillen. Iedereen rende in paniek naar de moskee, die op een heuvel staat. Vanaf daar zagen we de zee komen.”

Mariana valt even stil en rilt, alsof ze de verschrikkelijke beelden van tien jaar geleden weer voor zich ziet. “De golven waren niet normaal. Ze waren zo hoog, zo ontzettend hoog. Ik ben nog nooit zo bang geweest.”

Alleen een paar keukenkastjes

In Atjeh, op het noordelijke puntje van Sumatra, richtte de tsunami de grootste schade aan. Meer dan 130.700 mensen verdronken, bijna 566.000 mensen raakten alles kwijt en een kleine 200.000 huizen werden weggevaagd. In Mariana’s dorp stond niets meer overeind. In de bergen puin waren alleen een paar keukenkastjes nog heel.
Het dorp was bovendien afgesloten van de buitenwereld, omdat alle wegen waren vernield. Na twee weken bracht Plan eindelijk hulp. Mariana herinnert zich de totale ontreddering nog precies. “Ik kon niet eens huilen, zo erg was het.
Maar na een tijdje komt toch je overlevingsdrang weer naar boven. Ik was 18 en wilde helpen. Er was zoveel te doen!”

Tsunami 10 jaar 3 201412-IDN-44-lprMariana begon spelletjes te organiseren voor de kinderen en ontdekte dat ze daarvoor veel talent heeft. Via Plan kon ze een training volgen als kleuterleidster en daarna zette ze een speelgroep op voor de kinderen in haar dorp.
De speelgroep bestaat nog steeds, met nieuwe kinderen en op een veel betere plek. En  Mariana werkt er nog steeds. “Dit is zulk fantastisch werk! Als ik de kinderen zie, ben ik gelukkig, zelfs als ik problemen heb.”

Trots

Mariana is trots op de manier waarop de mensen in haar dorp hun leven weer hebben opgebouwd. “We hebben veel hulp gekregen van Plan en die hebben we met beide handen aangegrepen. En kijk nu eens. De wegen zijn goed, alle huizen zijn herbouwd en beter dan ze waren, de bomen groeien weer en iedereen heeft genoeg te eten.
Natuurlijk hebben we allemaal onze verdrietige herinneringen en iedereen heeft een eigen verhaal over de tsunami. Maar we hebben het overleefd en we hebben weer vertrouwen in de toekomst. Dat is meer dan we in lange tijd hebben gehad.”

Inspireer je vrienden

De nadruk van Plan’s werk ligt op duurzame ontwikkeling, maar Plan heeft in de loop der jaren ook grote expertise opgebouwd in kindgerichte noodhulp.

Draag bij!

Doneer aan het Noodfonds van Plan

Jouw bijdrage is hard nodig!

Als een natuurramp of geweldsconflict een van de gebieden treft waar Plan werkt, biedt Plan noodhulp en bescherming en draagt bij aan de wederopbouw.

Jouw bijdrage is hard nodig!